/ 24 نيز گفته‌اند : اخذ عبارت از گرفتن به خرسندى و پذيرش است ، و به همين سبب آنان به نعيم بهشت راضى و خرسندند ، و آن هم با چه رضايتى ! كلمه ، چنان كه ظاهر است همهء اين معانى و بيش از آن را تحمل مىكند . اين گرفتن در مقابل بخشيدن ايشان است ، چه ايشان در دنيا ، پيش از رسيدن به آخرت ، در زمرهء نيكوكاران و محسنان بوده‌اند . إِنَّهُمْ كانُوا قَبْلَ ذلِكَ مُحْسِنِينَ « آنان پيش از اين از نيكوكاران بودند . » و احسان ايشان نسبت به خودشان با طاعت و فرماندارى از امر خدا بود ، و نسبت به مردم با انفاق كردن و صدقه دادن ، و بهاى آن رسيدن ايشان بود به پاداش بزرگ خدا . [ 17 ] كوشش متقيان در روز براى رسيدن به هدف نيكوكارى بود ، و هنگامى كه به خانه‌هاى خود باز مىگشتند ، آنها را محرابى براى عبادت و فرصتى براى شب زنده‌دارى قرار مىدادند ، پس آنان را مىديدى كه بر پاى ايستادگانند و نزديك است كه ارواح پاك ايشان ، به خاطر شوقى كه به خدا دارند و براى دور ماندن از عذاب او ، از بدنهاشان جدا شود . معرفت ايشان نسبت به پروردگارشان و چشم داشت آنان به نزديكى و تقرب به او ، نمىگذارد كه تنهاشان در بستر به آرامش برسد ، و آيا ممكن است كسى كه خواستار كارى بزرگ باشد به چنين آرامش و استراحت برسد ؟ ترس ايشان از خشم پروردگارشان و عذاب شديد او ، خوابگاههاى ايشان را برايشان ناهموار مىسازد و به تنشان آزار مىرساند . مگر كسى كه مىداند كه محكوم به اعدام شده و فردا حكم دربارهء او اجرا خواهد شد ، مىتواند در آن شب به خواب رود ؟ كانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ « اندكى از شب را به خواب مىگذرانيدند . » گفته‌اند كه : هجع به معنى خوابيدن در شب است ، و شايد بنا بر آنچه در